Een leven zonder de vrijheid om jezelf uit te drukken is als de dood, een levend graf. En om die reden is de vrijheid van expressie een onneembare vesting voor iedere terrorist. De terreuraanslag op het satirische blad Charlie Hebdo is niet anders te omschrijven als inhumaan, walgelijk en laf. Bedacht en uitgevoerd door misselijkmakende terroristen. Moorden om een cartoon is bespottelijk. Hoe leeg, miezerig en klein zijn individuen die zich schuldig maken aan een dergelijke daad. Desalniettemin hebben deze terroristen bereikt wat zij nastreven, namelijk een diepere ontwrichting van Europa. Vele figuren van een bedenkelijk niveau spreken inmiddels van oorlog en een naderende revolutie. Natuurlijk verwachten mensen van dat allooi wel, dat anderen zo een oorlog voor hen gaan uitvechten. De onderbuik roert zich en de opportunisten in ons midden staan gretig klaar om daar gebruik van te maken.
Onbetamelijkheid versus moord
De dierbaarheid die moslims toekennen aan de profeet Mohammed (vzmh) is te vergelijken met de liefde die Charlie Hebdo voelt voor een onbegrensbare vrijheid van meningsuiting. In 2006 was Charlie Hebdo een van de tijdschriften die de spotprenten van de profeet Mohammed (vzmh), opnieuw publiceerden. Veel cartoons van Charlie gaan over grenzen heen van het betamelijke. Maar onbetamelijkheid is nietszeggend in het licht van moord. Dat slaat iedere vorm van discussie dood, letterlijk. Debatteren, agenderen, actie voeren en gebruik maken van andere middelen die een democratische rechtstaat ter beschikking stelt, daar hebben terroristen geen boodschap aan. Vandaar dat een land na een terroristische aanslag, maar op een manier kan reageren om haar burgers te beschermen, meedogenloos.
Je suis Charlie
De solidariteitsbeweging je suis Charlie is een teken dat de rijen zich sluiten. Daarentegen is er ook een groep, die zich afzet met de frase je ne suis pas Charlie. Zij veroordelen de aanslag, maar scharen zich niet achter de cartoons. Een houding die door sommigen insensitive genoemd wordt (dat waren de cartoons ook). Anderen gaan verder en noemen de uitspraak radicaal en zelfs fundamentalistisch. Waarom? Mensen kunnen onpasselijk worden van de aanslag en het veroordelen, zonder te impliceren dat zij achter de cartoons van Charlie Hebdo staan. Het is een houding niet alleen gebaseerd op emotie, maar vooral op common sense. Veroordelen van geweld kan best zonder jezelf indirect te beledigen.
Selectieve verontwaardiging
Laten we eerlijk zijn. Er was geen massale solidariteit waar te nemen toen er in Zweden drie aanslagen achter elkaar plaats vonden op moskeeën. De NOS bracht het nieuws als ‘brand breekt uit in Moskee’ in plaats voor wat het was, een aanslag. Een aanslag op een Moskee is dat soms minder erg? Toen PVV-aanhangers een oproep deden tot soortgelijk geweld in Nederland, werd er nauwelijks aandacht aan besteed. Laat staan dat er massaal afschuw over werd uitgesproken. Hoe zit het met de honderden onschuldige slachtoffers die Westerse dronestrikes wereldwijd maken, waar blijven de bordjes? En tijdens de laatste slachting in Gaza waar kinderen en vrouwen links en rechts stierven, geen enkel emotioneel betoog van onze politici. Waar waren Rutte, Asscher en Aboutaleb toen?
Vrijheid van meningsuiting
Teken een cartoon over een Jood en je wordt onmiddellijk kaltgestellt, teken een cartoon over een moslim en dat valt onder de vrijheid van meningsuiting. De Arabisch-Europese Liga werd veroordeeld wegens een cartoon over de slachtoffers van Auschwitz, maar de zaak tegen cartoonist en islamcriticus Gregorius Nekschot (pseudoniem) werd geseponeerd. Stigmatiseer en demoniseer op structurele wijze religieuze of etnische minderheden en dat valt binnen het kader van de wet, plaatst een ambtenaar een onwelvallige tweet dan wordt degene direct geschorst. De consequentheid is ver te zoeken.
Blame Game
Uiteraard barsten de bekende discussies nu weer los. Het geweld is puur Islamitisch, niet Islamitisch, Moslims moeten zich wel of juist niet distantiëren, de democratie en Islam zijn onverenigbaar of zijn wel te verenigen. Deze discussies hebben inmiddels een hoog verzadigheidsgehalte. De Westboro Baptist Church, Army of God en de IRA staan niet representatief voor het Christendom en christenen hoeven zich niet te distantiëren van deze groeperingen. Terrorisme is niet representatief voor de Islam en moslims hoeven zich niet (verplicht) te distantiëren van terreurgroepen. Zo simpel is het.
De 42-jarige politieagent Ahmed Marabe doodgeschoten tijdens de aanslag in Parijs was een moslim. Ook Lassana Bathily,een man die zes mensen het leven heeft gered gedurende de aanslag is Moslim. Zoals de broer van Ahmed Marabe het verwoorde "Gekken hebben geen bepaalde kleur of religie". Het zijn namelijk gestoorde individuen. De Islam is een religie die bestaat uit 1,7 miljard mensen, en de algehele meerderheid bestaat uit vredelievende mensen met dezelfde wensen en dromen als ieder ander.
We kunnen het constant hebben over een clash between civilizations. Echter, de realiteit is dat er miljoenen moslims zijn in Europa. Het merendeel is geboren en getogen op dit continent. En zij gaan nergens heen. Discussies over hoe moslims verschillen van andere bevolkingsgroepen ten spijt. Belangrijker dan dergelijke discussies is om niet toe te geven aan datgene wat terrorisme nastreeft. Zij willen verdeeldheid, landelijke angstpsychoses en een spiraal van geweld creëren. Willen wij elkaar daadwerkelijk op de straten bestrijden en vrezen voor de veiligheid van onze kinderen en ouders? Klinkt dat vergezocht. Bestudeer de geschiedenis, want het zou geen unicum zijn. Nederlandse moslima's worden momenteel in ons land aangevallen en dat is meer dan zorgwekkend. Het doet een persoon vrezen voor het ergste.
Mijn gedachten gaan uit naar de nabestaanden van de slachtoffers in Parijs net als dat zij uitgingen naar de nabestaanden van de slachting in Gaza. Consequentheid in een notendop.
Voorbeeld Allochtoon
http://nourdinetighadouini.com/
http://about.me/nourdine
https://www.facebook.com/ntighadouini
https://twitter.com/nourdinetigha
woensdag 21 januari 2015
Democratie is meer dan de helft plus één
Zwarte Piet is overgebleven symboliek uit het koloniale tijdperk. Het is een karikatuur van de zwarte Afrikaan, bezien vanuit de tijdgeest van de slavernij. In het buitenland is het een voldongen feit dat het sinterklaasfeest als zodanig niet deugt. Maar velen in Nederland willen dat niet erkennen. De weerstand in de maatschappij om het feest aan te passen komt echter niet voort uit liefde voor het kinderfeest, zoals sommigen beweren. Het maakt kinderen namelijk niet uit welke kleur Piet heeft. De aversie tegen verandering komt voort uit de gedachte: 'Wij Nederlanders bepalen!' De grimmige sfeer rond deze maatschappelijke discussie staat dan ook niet op zichzelf. De discussie etaleert enkel datgene wat onderhuids altijd aanwezig is. Er is namelijk een breed gedragen weerzin tegen nieuwe Nederlanders die gebruikmaken van hun grondrechten.
Nederland van weleer
Een gedeelte van dit land leeft nog steeds in de veronderstelling dat we leven in het Nederland van de jaren vijftig. In hun belevenis is de eerste migrant zojuist per boot gearriveerd. De migrant moet daarom dankbaar zijn, de meerderheid naar de mond praten, is te gast en moet vooral niet te eigenzinnig zijn.
De migrant is niet van hier en de democratie is niet aan hem besteed, aldus de pro-Piet'ers cum suis. Het is een mentaliteit die als katalysator dient voor de verharding en verruwing in een maatschappij waarin afkomst allesomvattend is geworden. Deze neerbuigende houding werkt alleen maar averechts. Er is namelijk een zelfbewuste derde en vierde generatie nieuwe Nederlanders opgestaan (niet te vergelijken met de variant excuus-allochtoon). Zij hebben meer verstand van wat de democratische rechtsstaat behelst dan het team rot-op-naar-je-eigen-land'ers , Telegraaf- volk en PVV-lui en leggen daarnaast steeds vaker de vinger op de zere plek. Figuren als Rachid el Ghazoui, Quinsy Gario en Nourdin El Ouali.
Zo noemde El Ouali, fractievoorzitter van Nida, 'Zwarte Piet een erfenis van een achterlijke tijd en een achterlijke cultuur'. Een gedurfde uitspraak, ondanks het gegeven dat nieuwe Nederlanders constant op dergelijke wijze aangesproken worden. Van links tot rechts binnen het politieke spectrum doen politici immers uitspraken als 'Marokkaanse jongeren hebben een etnisch monopolie op straatoverlast', 'Marokkanen die niet willen deugen, moeten vernederd worden' en 'Willen jullie minder, minder, minder Marokkanen?' Ook satire is tegenwoordig verworden van een middel om op humoristische wijze maatschappelijke kritiek te uiten tot een instrument waarmee je discriminatoire uitspraken kunt doen.
De uitspraak van El Ouali blijft gedurfd. Een nieuwe Nederlander die zich op zo'n manier uitlaat loopt het risico om geframed te worden als een onruststoker, extremist of persoon met een eigen agenda. Zoals nu ook gebeurt met de anti-Zwarte Pietbeweging. Maar deze generatie denkt in termen als 'je maintiendrai' en deinst er niet voor terug veranderingen af te dwingen met de middelen die een democratie ter beschikking stelt. Zoals de vrijheid van meningsuiting, het recht om te demonstreren en het kunnen agenderen van maatschappelijke onderwerpen.
Essentie
De essentie van de democratische rechtsstaat is niet dat de meerderheid beslist. Dat is hoe men tot besluitvorming komt. In een democratische rechtsstaat hebben ook minderheden inspraak. In casu is de uitspraak 'De meerderheid is voor het behouden van Zwarte Piet' dus een drog-reden. Het lijkt een plausibele uitlating, maar het is geen democratische gedachte. Er is een minderheid (die overigens niet alleen bestaat uit nieuwe Nederlanders), die stelt dat er een discriminerend effect uitgaat van Zwarte Piet.
Het stereotype figuur heeft op zijn minst de schijn tegen, vandaar dat andersoortige Pieten onlangs hun intrede hebben gemaakt. Het besef is er wel degelijk. En de verwachting is dat deze ontwikkeling zich geleidelijk, maar gestaag voort zal zetten. Culturen zijn veranderlijk en tradities kun je aanpassen. Het sinterklaasfeest is hierop geen uitzondering.
Tweespalt
De ophef en tweespalt in de maatschappij naar aanleiding van de Zwarte Piet-discussie is ongekend. De pis loopt langs de enkels van ouderen in verzorgingstehuizen, de AOW-leeftijd blijft stijgen, de kwaliteit van het onderwijs is tanende, onze regeringsleiders krijgen de waarheid omtrent MH17 niet boven water. Dat wordt allemaal gedwee geaccepteerd, maar ter bescherming van Zwarte Piet staat de ene helft van de bevolking het andere gedeelte naar het leven. Met het team 'Dit land is ons land' voorop in de strijd. Men is zo bevreesd geraakt de Nederlandse identiteit te verliezen, zo bang voor nieuwe Nederlanders, zo angstig voor het tempo waarin dit land veranderd is, dat de gedachte om Nederland en zijn identiteit opnieuw vorm te geven, niet eens is opgekomen. Angst verlamt. Nederland, ooit progressief en vooruitstrevend, is nu kleinzerig, angstig en verscheurd geraakt om de kleur van Piet.
Toekomst
Het is belangrijk om weer naar elkaar te luisteren om elkaar te begrijpen, elkaar te benaderen op basis van gelijkwaardigheid. Alleen zo kan dit land als eenheid verder. In een gezonde maatschappij is de oorspronkelijke afkomst, het electorale gewin, de commercie of eigen achterban secundair. In zo'n maatschappij heeft men het welzijn van de gehele maatschappij als doel.
De Volkskrant
http://nourdinetighadouini.com/
http://about.me/nourdine
https://www.facebook.com/ntighadouini
https://twitter.com/nourdinetigha
Nederland van weleer
Een gedeelte van dit land leeft nog steeds in de veronderstelling dat we leven in het Nederland van de jaren vijftig. In hun belevenis is de eerste migrant zojuist per boot gearriveerd. De migrant moet daarom dankbaar zijn, de meerderheid naar de mond praten, is te gast en moet vooral niet te eigenzinnig zijn.
De migrant is niet van hier en de democratie is niet aan hem besteed, aldus de pro-Piet'ers cum suis. Het is een mentaliteit die als katalysator dient voor de verharding en verruwing in een maatschappij waarin afkomst allesomvattend is geworden. Deze neerbuigende houding werkt alleen maar averechts. Er is namelijk een zelfbewuste derde en vierde generatie nieuwe Nederlanders opgestaan (niet te vergelijken met de variant excuus-allochtoon). Zij hebben meer verstand van wat de democratische rechtsstaat behelst dan het team rot-op-naar-je-eigen-land'ers , Telegraaf- volk en PVV-lui en leggen daarnaast steeds vaker de vinger op de zere plek. Figuren als Rachid el Ghazoui, Quinsy Gario en Nourdin El Ouali.
Zo noemde El Ouali, fractievoorzitter van Nida, 'Zwarte Piet een erfenis van een achterlijke tijd en een achterlijke cultuur'. Een gedurfde uitspraak, ondanks het gegeven dat nieuwe Nederlanders constant op dergelijke wijze aangesproken worden. Van links tot rechts binnen het politieke spectrum doen politici immers uitspraken als 'Marokkaanse jongeren hebben een etnisch monopolie op straatoverlast', 'Marokkanen die niet willen deugen, moeten vernederd worden' en 'Willen jullie minder, minder, minder Marokkanen?' Ook satire is tegenwoordig verworden van een middel om op humoristische wijze maatschappelijke kritiek te uiten tot een instrument waarmee je discriminatoire uitspraken kunt doen.
De uitspraak van El Ouali blijft gedurfd. Een nieuwe Nederlander die zich op zo'n manier uitlaat loopt het risico om geframed te worden als een onruststoker, extremist of persoon met een eigen agenda. Zoals nu ook gebeurt met de anti-Zwarte Pietbeweging. Maar deze generatie denkt in termen als 'je maintiendrai' en deinst er niet voor terug veranderingen af te dwingen met de middelen die een democratie ter beschikking stelt. Zoals de vrijheid van meningsuiting, het recht om te demonstreren en het kunnen agenderen van maatschappelijke onderwerpen.
Essentie
De essentie van de democratische rechtsstaat is niet dat de meerderheid beslist. Dat is hoe men tot besluitvorming komt. In een democratische rechtsstaat hebben ook minderheden inspraak. In casu is de uitspraak 'De meerderheid is voor het behouden van Zwarte Piet' dus een drog-reden. Het lijkt een plausibele uitlating, maar het is geen democratische gedachte. Er is een minderheid (die overigens niet alleen bestaat uit nieuwe Nederlanders), die stelt dat er een discriminerend effect uitgaat van Zwarte Piet.
Het stereotype figuur heeft op zijn minst de schijn tegen, vandaar dat andersoortige Pieten onlangs hun intrede hebben gemaakt. Het besef is er wel degelijk. En de verwachting is dat deze ontwikkeling zich geleidelijk, maar gestaag voort zal zetten. Culturen zijn veranderlijk en tradities kun je aanpassen. Het sinterklaasfeest is hierop geen uitzondering.
Tweespalt
De ophef en tweespalt in de maatschappij naar aanleiding van de Zwarte Piet-discussie is ongekend. De pis loopt langs de enkels van ouderen in verzorgingstehuizen, de AOW-leeftijd blijft stijgen, de kwaliteit van het onderwijs is tanende, onze regeringsleiders krijgen de waarheid omtrent MH17 niet boven water. Dat wordt allemaal gedwee geaccepteerd, maar ter bescherming van Zwarte Piet staat de ene helft van de bevolking het andere gedeelte naar het leven. Met het team 'Dit land is ons land' voorop in de strijd. Men is zo bevreesd geraakt de Nederlandse identiteit te verliezen, zo bang voor nieuwe Nederlanders, zo angstig voor het tempo waarin dit land veranderd is, dat de gedachte om Nederland en zijn identiteit opnieuw vorm te geven, niet eens is opgekomen. Angst verlamt. Nederland, ooit progressief en vooruitstrevend, is nu kleinzerig, angstig en verscheurd geraakt om de kleur van Piet.
Toekomst
Het is belangrijk om weer naar elkaar te luisteren om elkaar te begrijpen, elkaar te benaderen op basis van gelijkwaardigheid. Alleen zo kan dit land als eenheid verder. In een gezonde maatschappij is de oorspronkelijke afkomst, het electorale gewin, de commercie of eigen achterban secundair. In zo'n maatschappij heeft men het welzijn van de gehele maatschappij als doel.
De Volkskrant
http://nourdinetighadouini.com/
http://about.me/nourdine
https://www.facebook.com/ntighadouini
https://twitter.com/nourdinetigha
Alleen de dieren op de verpakking hebben een ‘diervriendelijk’ leven gehad
Ik bevond mij eens met enkele collega’s in een megastal. Ik herinner mij zeugen liggend in stalen constructies en de talloze zogende biggen. Mijn oog viel destijds al vrij snel op een aantal biggetjes die roerloos in de hoek lagen, maar nog wel in leven waren, ‘dat hoorde erbij’. De vee-industrie is een abjecte industrie, zij produceert met de hoogst mogelijke efficiëntie tegen de laagste kosten dierlijke producten. Plofkip, plofvarken, plofkoe en dat allemaal voor een killoknaller. Het enige dier dat een diervriendelijk leven heeft kunnen leiden is het dier dat op de verpakking prijkt. En dat dier liep waarschijnlijk rond op een duurzame boerderij.
Onderzoeken naar dierenwelzijn
De universiteit van Wageningen voerde recent enkele onderzoeken uit waaruit bleek dat 74% van de zeugen maagafwijkingen heeft, 64% van de vleeskuikens heeft brandwonden aan de voetzolen; 20% aan de hakken en 6,5% ook op de borst. Uit een ander rapport van Dier&Recht/Varkens in Nood bleek dat boeren in de Pluimveehouderij, Varkenshouderij en Rundveehouderij jaarlijks minimaal 2,7 miljard keer de dierenwelzijnswetten overtreden. De Wet Dieren stelt dat dieren een intrinsieke waarde hebben, dit impliceert dat zij waarde hebben los van het gebruikersnut voor de mens. Dat is mooi (en zou evident moeten zijn), maar dierenwelzijn in de vee-industrie, is dat überhaupt wel mogelijk?
Dierenwelzijn in de vee-industrie niets meer dan een illusie
De Nederlandse vee-industrie produceert jaarlijks meer dan 560 miljoen dieren. Een varken in een megastal zal nooit het daglicht zien, staarten worden onverdoofd geknipt, hoorns van koeien worden weggebrand en kampen daarnaast veelal met pootproblemen, een kuiken is na zes weken zelfs zo zwaar dat de poten het begeven.
Er breken ook met regelmaat ziekten uit waardoor er massaal geruimd moet worden. Zo hebben we al de Q-koorts, vogelgriep, varkenspest en gekkekoeienziekte gehad. Schaalvergroting om internationaal te kunnen concurreren, enkel de NVWA-inspecteurs kunnen mede door de alsmaar toenemende schaalvergroting hun werk niet goed meer verrichten. Het erkennen van de Intrinsieke waarde van dieren is belangrijk geweest. Echter dierenwelzijn in een sector, gedreven door winstbejag is een moeilijke zo niet onmogelijke combinatie.
Duurzame veehouderij
De Nederlandse vee-industrie is verwikkeld in een concurrentieslag met landen zoals Thailand en Brazilië waar grond en arbeid goedkoper zijn. Schaalvergroting biedt economisch bezien op de korte termijn soelaas, maar op de lange termijn is het een verloren strijd. De kansen liggen in specialisatie op het gebied van kwaliteit en dierenwelzijn. Zo vinden bijvoorbeeld ook, wetenschappers en economen.
Alternatieven die de vee-industrie gedeeltelijk kunnen vervangen zijn de scharrelvleeshouderij en de biologische landbouw. De dieren die gehouden worden voor scharrelvlees hebben een beter leven dan de dieren in de vee-industrie. Zij krijgen stro en hebben een uitloop naar buiten. Ook is het gebruik van hormonen en antibiotica verboden. Wat een positief effect heeft op de volksgezondheid. Immers in de vee-industrie wordt er massaal gebruikt gemaakt van antibiotica om ziekten bij dieren te voorkomen, hierdoor kunnen consumenten resistent raken tegen antibiotica, wat voor een hoop ellende zorgt bij een ziekenhuisbezoek.
De biologische landbouw voldoet aan de eisen die te vinden zijn in de Europese Verordeningen op het gebied van milieu, natuur en landschap, het welzijn van dieren en productiemethoden. En zo zijn er diverse andere mogelijkheden voor de vee-industrie. Maar dan moet de wil er wel zijn.
Iemand vertelde mij eens ‘indien je het karakter van een ander wil beoordelen let dan goed op de manier, waarop degene omgaat met dieren’. Wat zegt diezelfde uitspraak over de vee-industrie en onze huidige maatschappij?
Nourdine Tighadouini
Onderzoeken naar dierenwelzijn
De universiteit van Wageningen voerde recent enkele onderzoeken uit waaruit bleek dat 74% van de zeugen maagafwijkingen heeft, 64% van de vleeskuikens heeft brandwonden aan de voetzolen; 20% aan de hakken en 6,5% ook op de borst. Uit een ander rapport van Dier&Recht/Varkens in Nood bleek dat boeren in de Pluimveehouderij, Varkenshouderij en Rundveehouderij jaarlijks minimaal 2,7 miljard keer de dierenwelzijnswetten overtreden. De Wet Dieren stelt dat dieren een intrinsieke waarde hebben, dit impliceert dat zij waarde hebben los van het gebruikersnut voor de mens. Dat is mooi (en zou evident moeten zijn), maar dierenwelzijn in de vee-industrie, is dat überhaupt wel mogelijk?
Dierenwelzijn in de vee-industrie niets meer dan een illusie
De Nederlandse vee-industrie produceert jaarlijks meer dan 560 miljoen dieren. Een varken in een megastal zal nooit het daglicht zien, staarten worden onverdoofd geknipt, hoorns van koeien worden weggebrand en kampen daarnaast veelal met pootproblemen, een kuiken is na zes weken zelfs zo zwaar dat de poten het begeven.
Er breken ook met regelmaat ziekten uit waardoor er massaal geruimd moet worden. Zo hebben we al de Q-koorts, vogelgriep, varkenspest en gekkekoeienziekte gehad. Schaalvergroting om internationaal te kunnen concurreren, enkel de NVWA-inspecteurs kunnen mede door de alsmaar toenemende schaalvergroting hun werk niet goed meer verrichten. Het erkennen van de Intrinsieke waarde van dieren is belangrijk geweest. Echter dierenwelzijn in een sector, gedreven door winstbejag is een moeilijke zo niet onmogelijke combinatie.
Duurzame veehouderij
De Nederlandse vee-industrie is verwikkeld in een concurrentieslag met landen zoals Thailand en Brazilië waar grond en arbeid goedkoper zijn. Schaalvergroting biedt economisch bezien op de korte termijn soelaas, maar op de lange termijn is het een verloren strijd. De kansen liggen in specialisatie op het gebied van kwaliteit en dierenwelzijn. Zo vinden bijvoorbeeld ook, wetenschappers en economen.
Alternatieven die de vee-industrie gedeeltelijk kunnen vervangen zijn de scharrelvleeshouderij en de biologische landbouw. De dieren die gehouden worden voor scharrelvlees hebben een beter leven dan de dieren in de vee-industrie. Zij krijgen stro en hebben een uitloop naar buiten. Ook is het gebruik van hormonen en antibiotica verboden. Wat een positief effect heeft op de volksgezondheid. Immers in de vee-industrie wordt er massaal gebruikt gemaakt van antibiotica om ziekten bij dieren te voorkomen, hierdoor kunnen consumenten resistent raken tegen antibiotica, wat voor een hoop ellende zorgt bij een ziekenhuisbezoek.
De biologische landbouw voldoet aan de eisen die te vinden zijn in de Europese Verordeningen op het gebied van milieu, natuur en landschap, het welzijn van dieren en productiemethoden. En zo zijn er diverse andere mogelijkheden voor de vee-industrie. Maar dan moet de wil er wel zijn.
Iemand vertelde mij eens ‘indien je het karakter van een ander wil beoordelen let dan goed op de manier, waarop degene omgaat met dieren’. Wat zegt diezelfde uitspraak over de vee-industrie en onze huidige maatschappij?
Nourdine Tighadouini
Onzinnigheid
Wereldwijd spreken Islamitische organisaties en moslims zich uit tegen IS. De lijst van Islamitische organisaties die zich inmiddels hebben uitgesproken is ellenlang. En ook de gemiddelde moslim ageert. Zij doen dit op Twitter, Facebook, door te demonstreren, te bloggen of artikelen te schrijven. Zo zijn er talloze videoclips op YouTube, waarin met afschuw of spot door moslims wordt gereageerd. Het meest recente voorbeeld van ‘afstand nemen’? De Turkse islamgeleerde Gülen veroordeelde in diverse Nederlandse kranten de daden van IS. Desalniettemin blijft de ‘roep’ van sommige Nederlandse columnisten, opiniemakers en politici ‘Moslim distantieert uzelf’. Het is en blijft een aantrekkelijke oneliner.
Als Marokkaanse Moslim moet je onderwijl al afstand nemen van Jodenhaat, homohaat, criminaliteit, vrouwenonderdrukking en nu dus ook van IS. De lijst met zaken waarvan men afstand moet nemen groeit gestaag. Nederland een individualistisch land? Tenzij moslim, want dan behoort men tot een collectief. Dat zoiets als een absolute homogene moslimgemeenschap niet bestaat, schijnt er niet toe te doen. ‘Collectief aansprakelijk’! Dat is de teneur in het maatschappelijke debat.
Maar we vragen politiek linksgeoriënteerde personen niet om zich te distantiëren van Volkert van den Graaf, Christenen worden niet gelijkgeschakeld met de Ku Klux Klan, iemand die lid is van de VVD hoeft zich niet te verantwoorden voor massamoordenaar Anders Breivik. Waarom? Er is namelijk een verschil tussen weldenkende mensen en gewelddadige radicalen. De spastische manier waarop er gedebatteerd wordt over moslims is al geruime tijd absurd te noemen. Niet te spreken over de verplichting om je uit te spreken, dat raakt helemaal kant noch wal.
Het Parool
Als Marokkaanse Moslim moet je onderwijl al afstand nemen van Jodenhaat, homohaat, criminaliteit, vrouwenonderdrukking en nu dus ook van IS. De lijst met zaken waarvan men afstand moet nemen groeit gestaag. Nederland een individualistisch land? Tenzij moslim, want dan behoort men tot een collectief. Dat zoiets als een absolute homogene moslimgemeenschap niet bestaat, schijnt er niet toe te doen. ‘Collectief aansprakelijk’! Dat is de teneur in het maatschappelijke debat.
Maar we vragen politiek linksgeoriënteerde personen niet om zich te distantiëren van Volkert van den Graaf, Christenen worden niet gelijkgeschakeld met de Ku Klux Klan, iemand die lid is van de VVD hoeft zich niet te verantwoorden voor massamoordenaar Anders Breivik. Waarom? Er is namelijk een verschil tussen weldenkende mensen en gewelddadige radicalen. De spastische manier waarop er gedebatteerd wordt over moslims is al geruime tijd absurd te noemen. Niet te spreken over de verplichting om je uit te spreken, dat raakt helemaal kant noch wal.
Het Parool
woensdag 24 september 2014
Be grateful and denounce IS?
Why should ordinary Muslims be asked to denounce IS, ‘megaphone in hand’, asks Nourdine Tighadouini.
Ahmed Aboutaleb is the first and only Dutch mayor so far to have a Moroccan background. That is something. To some this means that he should be first and foremost the mayor of the Rotterdam Muslims/Moroccans. That is odd. A mayor represents all the inhabitants of his city. Equally we do not expect him to go to the other extreme and put Muslim/Moroccan Rotterdammers at a disadvantage.
According to Aboutaleb in an article in Trouw, those who call for ‘jihad’ or leave to join it are traitors. A fine statement, nothing wrong with it on principle. A similar stance on Israeli and Kurdish jihadists would be just as fine. After all, what’s sauce for the goose is sauce for the gander. Or is it? The mayor thinks that Muslims in the Netherlands should be grateful because they have been invested in ‘intensely and immensely’, he told the media. And they should distance themselves from IS as loudly as possible, megaphone in hand.
No longer welcome
I too think that returning jihadists are a potential danger to society and that they should be refused entry. But ‘intense and immense’ investment in the Islamic part of the population? Really? And what’s that about being grateful? Here Aboutaleb is drifting away from reality.
I would like to know how that investment differs from the investment made in the rest of the population. Is it the cost of the debate on the ‘Moroccan problem’? Or did the money go into developing vmbo text books which feature questions like Are all Moroccans criminals? Is it the investment in the many rants from Wilders? Intense, immense, grateful. Why? Because we happened to be born here?
The only difference between the Muslims and the rest of the population is that Muslims are constantly singled out for derision and insults. They are also criminalised and their every move discussed ad infinitum.
Sackcloth
The Klu Klux Klan presents itself as a Christian organisation but no one will ask a Christian to distance themselves from the KKK. The Norwegian Breivik describes himself as a conservative Christian and killed 77 people. Killing socialist youngsters, is that a Christian deed? When are opinion makers, politicians and the average Christian going to apologise for the abuse scandal in the Catholic church?
To ask Christians to distance themselves from this sort of crime is strange. It is clear that Christianity does not equal segregation, murder and paedophilia. There is no need therefore for the average Christian to put on sackcloth and ashes. Why then should Muslims be asked to do exactly that for the activities of IS? Any sane person would condemn what IS is doing. If you fail to understand that you should question your motives.
Taking away the Dutch nationality from jihadist is practical and makes sense. But it would be absurd to expect ordinary citizens to be oh so grateful just for being born here. If you have a problem with radicals, by all means go for the radicals. But stop pinning special expectations on people who are in no way different from the rest of the population.
Nourdine Tighadouini is a public administration specialist and publicist.
This article appeared earlier in Trouw.
Ahmed Aboutaleb is the first and only Dutch mayor so far to have a Moroccan background. That is something. To some this means that he should be first and foremost the mayor of the Rotterdam Muslims/Moroccans. That is odd. A mayor represents all the inhabitants of his city. Equally we do not expect him to go to the other extreme and put Muslim/Moroccan Rotterdammers at a disadvantage.
According to Aboutaleb in an article in Trouw, those who call for ‘jihad’ or leave to join it are traitors. A fine statement, nothing wrong with it on principle. A similar stance on Israeli and Kurdish jihadists would be just as fine. After all, what’s sauce for the goose is sauce for the gander. Or is it? The mayor thinks that Muslims in the Netherlands should be grateful because they have been invested in ‘intensely and immensely’, he told the media. And they should distance themselves from IS as loudly as possible, megaphone in hand.
No longer welcome
I too think that returning jihadists are a potential danger to society and that they should be refused entry. But ‘intense and immense’ investment in the Islamic part of the population? Really? And what’s that about being grateful? Here Aboutaleb is drifting away from reality.
I would like to know how that investment differs from the investment made in the rest of the population. Is it the cost of the debate on the ‘Moroccan problem’? Or did the money go into developing vmbo text books which feature questions like Are all Moroccans criminals? Is it the investment in the many rants from Wilders? Intense, immense, grateful. Why? Because we happened to be born here?
The only difference between the Muslims and the rest of the population is that Muslims are constantly singled out for derision and insults. They are also criminalised and their every move discussed ad infinitum.
Sackcloth
The Klu Klux Klan presents itself as a Christian organisation but no one will ask a Christian to distance themselves from the KKK. The Norwegian Breivik describes himself as a conservative Christian and killed 77 people. Killing socialist youngsters, is that a Christian deed? When are opinion makers, politicians and the average Christian going to apologise for the abuse scandal in the Catholic church?
To ask Christians to distance themselves from this sort of crime is strange. It is clear that Christianity does not equal segregation, murder and paedophilia. There is no need therefore for the average Christian to put on sackcloth and ashes. Why then should Muslims be asked to do exactly that for the activities of IS? Any sane person would condemn what IS is doing. If you fail to understand that you should question your motives.
Taking away the Dutch nationality from jihadist is practical and makes sense. But it would be absurd to expect ordinary citizens to be oh so grateful just for being born here. If you have a problem with radicals, by all means go for the radicals. But stop pinning special expectations on people who are in no way different from the rest of the population.
Nourdine Tighadouini is a public administration specialist and publicist.
This article appeared earlier in Trouw.
Nee, moslims hoeven niet dankbaar te zijn
Ahmed Aboutaleb is de eerste en tot op heden enige Nederlandse Burgemeester met een Marokkaanse achtergrond, waarvoor hulde. Er zijn sommigen, die omwille van zijn achtergrond verwachten, dat hij zich vooral moet gedragen als burgemeester van de Rotterdamse Moslims/Marokkanen. Een vreemde veronderstelling. Een burgemeester vertegenwoordigt alle ingezetenen van zijn stad. Zo mag ook van Aboutaleb worden verwacht dat hij niet de omgekeerde weg bewandelt en juist Rotterdammers met een islamitische/Marokkaanse achtergrond achterstelt.
Volgens Aboutaleb, aldus zijn opinieartikel, is wie oproept tot ‘djihad’ of afreist om de wapens op te pakken een verrader. Op zich een prima statement. Een soortgelijke stelling inzake Israëlische dan wel Koerdische djihadisten is net zo wenselijk. Gelijke monniken gelijke kappen toch? Maar de burgemeester vindt ook dat moslims in Nederland dankbaar moeten zijn omdat er namelijk ‘intens en immens’ in hen is geïnvesteerd, zo zei hij daarna in interviews. Daarnaast zouden zij zich luidkeels moeten distantiëren van IS, het liefst met een megafoon in de hand.
Niet meer welkom
Ook ik vind dat terugkerende djihadstrijders een potentieel gevaar zijn voor onze samenleving en dat zij daarom hier niet meer welkom moeten zijn. Maar dat er ‘intens en immens’ geïnvesteerd is in het islamitische deel van de bevolking? Dat we daarvoor ook nog dankbaar zouden moeten zijn? Daar stroken de uitspraken van Aboutaleb niet met de realiteit. Bij mij rijst de vraag: op welke specifieke manier is er zoveel geïnvesteerd, als je dat zou vergelijken met de rest van de Nederlandse bevolking? Zijn het de kosten van het Marokkanendebat? Of is het in de ontwikkeling van vmbo-lesstof waarin de vraag wordt opgeworpen of alle Marokkanen crimineel zijn? Zijn het misschien de vele tirades van Wilders? Intens, immens, dankbaar. Waarom? Vanwege het feit dat men hier toevallig is geboren?
De Ku Klux Klan is een organisatie die zichzelf profileert als christelijke organisatie. Niemand zal echter de gemiddelde christen vragen zich van de KKK te distantiëren. De Noor Breivik ziet zichzelf als conservatief christen en vermoorde 77 mensen. Het vermoorden van socialistische jongeren, is dat christelijk? Wanneer gaan opiniemakers, politici en de gemiddelde christen zich voor het misbruikschandaal binnen de rooms-katholieke kerk verontschuldigen?
Door het stof
Christenen verzoeken om zich te distantiëren van dit soort misdaden is een vreemd verzoek. Het is zo evident dat het christendom niet vereenzelvigd kan worden met praktijken als rassenscheiding, moord en pedofilie, dat de gemiddelde christen hiervoor niet door het stof hoeft. Waarom moslims dan wel in relatie tot IS? Het is vanzelfsprekend dat ieder weldenkend mens de praktijken van IS afkeurt. En wie dat niet begrijpt moet maar eens bij zichzelf te rade gaan.
Het afnemen van de Nederlandse nationaliteit van djihadisten is praktisch en verdedigbaar. Maar het is absurd om van gewone staatsburgers te verwachten, dat zij oh zo dankbaar moeten zijn, omdat ze hier geboren en getogen zijn. Problemen met radicalen? Pak dan die radicalen aan, zonder speciale verwachtingen van mensen die in niets verschillen van de rest van de bevolking
De Trouw
Joop.nl
Nourdine Tighadouini Wordpress
Volgens Aboutaleb, aldus zijn opinieartikel, is wie oproept tot ‘djihad’ of afreist om de wapens op te pakken een verrader. Op zich een prima statement. Een soortgelijke stelling inzake Israëlische dan wel Koerdische djihadisten is net zo wenselijk. Gelijke monniken gelijke kappen toch? Maar de burgemeester vindt ook dat moslims in Nederland dankbaar moeten zijn omdat er namelijk ‘intens en immens’ in hen is geïnvesteerd, zo zei hij daarna in interviews. Daarnaast zouden zij zich luidkeels moeten distantiëren van IS, het liefst met een megafoon in de hand.
Niet meer welkom
Ook ik vind dat terugkerende djihadstrijders een potentieel gevaar zijn voor onze samenleving en dat zij daarom hier niet meer welkom moeten zijn. Maar dat er ‘intens en immens’ geïnvesteerd is in het islamitische deel van de bevolking? Dat we daarvoor ook nog dankbaar zouden moeten zijn? Daar stroken de uitspraken van Aboutaleb niet met de realiteit. Bij mij rijst de vraag: op welke specifieke manier is er zoveel geïnvesteerd, als je dat zou vergelijken met de rest van de Nederlandse bevolking? Zijn het de kosten van het Marokkanendebat? Of is het in de ontwikkeling van vmbo-lesstof waarin de vraag wordt opgeworpen of alle Marokkanen crimineel zijn? Zijn het misschien de vele tirades van Wilders? Intens, immens, dankbaar. Waarom? Vanwege het feit dat men hier toevallig is geboren?
De Ku Klux Klan is een organisatie die zichzelf profileert als christelijke organisatie. Niemand zal echter de gemiddelde christen vragen zich van de KKK te distantiëren. De Noor Breivik ziet zichzelf als conservatief christen en vermoorde 77 mensen. Het vermoorden van socialistische jongeren, is dat christelijk? Wanneer gaan opiniemakers, politici en de gemiddelde christen zich voor het misbruikschandaal binnen de rooms-katholieke kerk verontschuldigen?
Door het stof
Christenen verzoeken om zich te distantiëren van dit soort misdaden is een vreemd verzoek. Het is zo evident dat het christendom niet vereenzelvigd kan worden met praktijken als rassenscheiding, moord en pedofilie, dat de gemiddelde christen hiervoor niet door het stof hoeft. Waarom moslims dan wel in relatie tot IS? Het is vanzelfsprekend dat ieder weldenkend mens de praktijken van IS afkeurt. En wie dat niet begrijpt moet maar eens bij zichzelf te rade gaan.
Het afnemen van de Nederlandse nationaliteit van djihadisten is praktisch en verdedigbaar. Maar het is absurd om van gewone staatsburgers te verwachten, dat zij oh zo dankbaar moeten zijn, omdat ze hier geboren en getogen zijn. Problemen met radicalen? Pak dan die radicalen aan, zonder speciale verwachtingen van mensen die in niets verschillen van de rest van de bevolking
De Trouw
Joop.nl
Nourdine Tighadouini Wordpress
zondag 10 augustus 2014
IS is het predicaat islamitisch onwaardig
ISIL, ISIS, of IS de naam op zichzelf is onbetekenend de daden van deze groteske organisatie spreken voor zichzelf. Genocide, onthoofdingen en kruisigingen zijn onderdeel van het vaste repertoire. Eenieder met afwijkende gedachten moet sterven. En daarnaast verwoesten zij zowel religieus als cultureel erfgoed. De leider van deze beweging Abu Bakr al-Baghadi streeft zogezegd naar een ‘Islamitisch kalifaat’ dat zich moet gaan uitstrekken over het huidige Irak, Syrië en Libanon. Aan aspiraties heeft al-Baghadi in ieder geval geen gebrek, maar het predicaat Islamitisch is hij onwaardig.
Chaos
IS komt voort uit de radicale milities die zijn ontstaan in het verscheurde Irak. En ze hebben ook een stevige voet aan de grond gekregen in Syrië. Zij gedijen namelijk het beste in een omgeving van chaos, instabiliteit en onvrede. De geharde criminelen van IS worden gefinancierd, door naar het blijkt dubieuze individuen uit het Midden-Oosten, die een eigen politieke agenda hebben. Andere bonafide inkomsten volgens deze zogenaamde ‘Islamitische’ beweging zijn onder andere slavenhandel, afpersing en ontvoeringen. Naast het wapengekletter jegens de regeringen in Irak en Syrië hebben zij inmiddels tienduizenden burgerslachtoffers gemaakt. Opnieuw een zorgwekkende ontwikkeling in het Midden-Oosten. Maar boven alle twijfel verheven zijn de praktijken van IS niet te vereenzelvigen met de Islam. Passender is dan ook de omschrijving van een goed gefinancierde criminele organisatie, die misbruik maakt van de Islam. Religie dient in deze als een middel om gedesillusioneerde mannen (met waanideeën over de pure Islam) aan te trekken, die zij vervolgens weten in te zetten voor het eigen gewin. Het beheersen van zowel de manschappen als gemeenschappen aan de hand van religieuze dogma’s is immers een beproefd concept
IS komt voort uit de radicale milities die zijn ontstaan in het verscheurde Irak. En ze hebben ook een stevige voet aan de grond gekregen in Syrië. Zij gedijen namelijk het beste in een omgeving van chaos, instabiliteit en onvrede. De geharde criminelen van IS worden gefinancierd, door naar het blijkt dubieuze individuen uit het Midden-Oosten, die een eigen politieke agenda hebben. Andere bonafide inkomsten volgens deze zogenaamde ‘Islamitische’ beweging zijn onder andere slavenhandel, afpersing en ontvoeringen. Naast het wapengekletter jegens de regeringen in Irak en Syrië hebben zij inmiddels tienduizenden burgerslachtoffers gemaakt. Opnieuw een zorgwekkende ontwikkeling in het Midden-Oosten. Maar boven alle twijfel verheven zijn de praktijken van IS niet te vereenzelvigen met de Islam. Passender is dan ook de omschrijving van een goed gefinancierde criminele organisatie, die misbruik maakt van de Islam. Religie dient in deze als een middel om gedesillusioneerde mannen (met waanideeën over de pure Islam) aan te trekken, die zij vervolgens weten in te zetten voor het eigen gewin. Het beheersen van zowel de manschappen als gemeenschappen aan de hand van religieuze dogma’s is immers een beproefd concept
Islamitische staat
Een Islamitische staat dient alvorens deze gecreëerd wordt te voldoen aan verschillende voorwaarden. Allereerst de Khalif (leider) dient alle moslims te vertegenwoordigen en niet alleen een marginaal percentage, dient verkozen te worden door de geleerden binnen de gemeenschap en het uiteindelijke doel is vrede, rechtvaardigheid en een solide gemeenschap die gebaseerd moet zijn op medemenselijkheid. Aan geen enkele voorwaarde heeft IS voldaan. Integendeel.
Een Islamitische staat dient alvorens deze gecreëerd wordt te voldoen aan verschillende voorwaarden. Allereerst de Khalif (leider) dient alle moslims te vertegenwoordigen en niet alleen een marginaal percentage, dient verkozen te worden door de geleerden binnen de gemeenschap en het uiteindelijke doel is vrede, rechtvaardigheid en een solide gemeenschap die gebaseerd moet zijn op medemenselijkheid. Aan geen enkele voorwaarde heeft IS voldaan. Integendeel.
Onwaarschijnlijk scenario
Op het internet circuleren momenteel de wildste geruchten over de herkomst van IS. Uit een ongeverifieerd document van klokkenluider Edward Snowden zou blijken dat IS gecreëerd zou zijn door Amerika, Engeland en Israël. Is dat een onmogelijk scenario? Nee. Onwaarschijnlijk? Nogal. Vanuit het perspectief van deze desbetreffende theorie zou een dergelijke organisatie ervoor zorgen dat ‘alle extremistische moslims zich zouden gaan concentreren op één plek in de wereld’ en derhalve makkelijker controleerbaar worden.
Op het internet circuleren momenteel de wildste geruchten over de herkomst van IS. Uit een ongeverifieerd document van klokkenluider Edward Snowden zou blijken dat IS gecreëerd zou zijn door Amerika, Engeland en Israël. Is dat een onmogelijk scenario? Nee. Onwaarschijnlijk? Nogal. Vanuit het perspectief van deze desbetreffende theorie zou een dergelijke organisatie ervoor zorgen dat ‘alle extremistische moslims zich zouden gaan concentreren op één plek in de wereld’ en derhalve makkelijker controleerbaar worden.
Een presumptie die weinig rekening houdt met de vele onstabiele factoren die deze theorie heeft. Want een IS met de beschikking over chemische wapens (beschikbaar in die contreien), olierijke velden (politiek pressiemiddel) en een extremistische staat aan de grens van Israël? Welke toegevoegde waarde heeft een dergelijke situatie precies voor het Westen.
Complottheorieën alom, maar over het algemeen meer fictie, dan waarheid. Uiteraard bestaan er fals flag operaties, maar als zulke operaties zo gemakkelijk onthult zouden worden, dan doen de geheime diensten iets mis. Het woord geheim is namelijk het key word bij dergelijke ondernemingen.
ISIS in Nederland
Enkele duizenden Nederlandse moslims sympathiseren met ISIS volgens Dick Schoof, Nationaal Coördinator Terrorismebestrijding en Veiligheid (NCTV). Dat zovelen vergiftigd zijn met dergelijk gedachtengoed is verbazingwekkend. Een aanzienlijke deel heeft daad bij woord gevoegd door af te reizen naar Syrië of Irak als ‘jihadstrijder’.
Sympathisanten en ‘jihadisten’
Niet alleen moeten de sympathisanten consequent dwars gezeten worden door de AIVD. Het leven in Nederland moet hen schier onmogelijk gemaakt worden. De verworvenheden hier in dit land verafschuwen zij, maar als het hen zo uitkomt dan wordt er wel gebruik van gemaakt. Zie de demonstratie in Den Haag waar er leuzen geroepen werden als ‘dood aan alle Joden’. Er had op dat moment meteen ingegrepen moeten worden door de aanwezige hermandad. Oppakken en vervolgen. Maak daar het credo van inzake deze ‘supporters’. Bij bewezen deelname aan het geweld in die regio behoort het paspoort afgepakt te worden en de toegang tot ons land ontzegt (datzelfde geldt voorindividuen die zich aanmelden voor dienst in het Israëlische leger). Oftewel een zero tolerance beleid.
Enkele duizenden Nederlandse moslims sympathiseren met ISIS volgens Dick Schoof, Nationaal Coördinator Terrorismebestrijding en Veiligheid (NCTV). Dat zovelen vergiftigd zijn met dergelijk gedachtengoed is verbazingwekkend. Een aanzienlijke deel heeft daad bij woord gevoegd door af te reizen naar Syrië of Irak als ‘jihadstrijder’.
Sympathisanten en ‘jihadisten’
Niet alleen moeten de sympathisanten consequent dwars gezeten worden door de AIVD. Het leven in Nederland moet hen schier onmogelijk gemaakt worden. De verworvenheden hier in dit land verafschuwen zij, maar als het hen zo uitkomt dan wordt er wel gebruik van gemaakt. Zie de demonstratie in Den Haag waar er leuzen geroepen werden als ‘dood aan alle Joden’. Er had op dat moment meteen ingegrepen moeten worden door de aanwezige hermandad. Oppakken en vervolgen. Maak daar het credo van inzake deze ‘supporters’. Bij bewezen deelname aan het geweld in die regio behoort het paspoort afgepakt te worden en de toegang tot ons land ontzegt (datzelfde geldt voorindividuen die zich aanmelden voor dienst in het Israëlische leger). Oftewel een zero tolerance beleid.
Aanpak
Ze zijn goed georganiseerd, financieel weerbaar en bovendien hebben zij een grote aantrekkingskracht op mensen met waanbeelden wat betreft de Islam, mensen die ontevreden zijn, mensen die per definitie weinig te verliezen hebben. Militaire en economische ondersteuning op internationaal niveau is een bittere noodzaak geworden, aangezien de nationale legers aldaar aan de verliezende hand zijn. Sympathisanten op nationaal niveau dienen hard aangepakt te worden en mensen die daadwerkelijk uitreizen, mogen niet meer binnen gelaten worden. Ze zijn namelijk een bedreiging voor de nationale veiligheid. Daarnaast genocide, ontvoeringen, en broedermoord hoort niet bij de Islam.
Ze zijn goed georganiseerd, financieel weerbaar en bovendien hebben zij een grote aantrekkingskracht op mensen met waanbeelden wat betreft de Islam, mensen die ontevreden zijn, mensen die per definitie weinig te verliezen hebben. Militaire en economische ondersteuning op internationaal niveau is een bittere noodzaak geworden, aangezien de nationale legers aldaar aan de verliezende hand zijn. Sympathisanten op nationaal niveau dienen hard aangepakt te worden en mensen die daadwerkelijk uitreizen, mogen niet meer binnen gelaten worden. Ze zijn namelijk een bedreiging voor de nationale veiligheid. Daarnaast genocide, ontvoeringen, en broedermoord hoort niet bij de Islam.
IS is niets meer en niets minder dan een criminele organisatie.
De Trouw
Joop.nl
Nourdine Tighadouini Wordpress
De Trouw
Joop.nl
Nourdine Tighadouini Wordpress
zaterdag 2 augustus 2014
Wangedrag politiebureau de Heemstraat
De politie heeft de nobele taak om burgers in dit land te beschermen. Vandaar ook de uitspraak‘de politie is je beste vriend’. Enkel in 2013 bleek uit een rapportage van Omroep West, dat deze slogan niet altijd even waar is. Voor zover we dat niet al wisten. Uit de desbetreffende rapportage bleek dat het Haagse korps (gevestigd in de Heemstraat) zich structureel schuldig maakt aan het gebruik van buitenproportioneel geweld en bovendien zou er een sfeer heersen van racisme en discriminatie. Aldus drie voormalig politieagenten van het korps in kwestie.
Als reactie op de misstanden hebben de inwoners van de Schilderswijk destijds het Actiecomité Herstel van Vertrouwen opgericht. Naar aanleiding van de gesprekken tussen de Nationale Ombudsman en dat comité is er vervolgens een ‘onderzoek’ uitgevoerd. In de wijk en voor de wijk? Nee. In de wijk, maar voor de politie. Althans die indruk kreeg ik persoonlijk bij het lezen van het rapport.
Het ‘onderzoek’ is eerder te omschrijven als een beschouwing met gebreken. De conclusies lijken namelijk vooral gebaseerd te zijn op de perceptie van het politiebureau (het subject van onderzoek in deze) en dat mag op zijn minst discutabel genoemd worden. Ook onderzoek je een cultuur binnen een politiebureau niet door hoofdzakelijk gesprekken te voeren met de cultuurdragers van dat bureau.
Andere opvallende aspecten
De afgenomen interviews met voormalige agenten van het korps hebben nauwelijks of geen invloed gehad op het eindoordeel van de ombudsman, de medewerkers van de ombudsman zijn niet in staat om uitspraken te doen over het aantal bewoners die zij geïnterviewd hebben waardoor niet vast te stellen is of het onderzoek representatief is (een andere bron spreekt van zeven bewoners, resultaten die daarom niet te kwantificeren zijn) en verder wordt het meedraaien van diensten met de agenten gezien als een valide onderzoeksmethode. Maar het meest frappante is toch wel dat een enquête uitgevoerd door het actiecomité de conclusies van de ombudsman tegenspreken. Het verschil is werkelijk als dag en nacht. En dat op zijn zachts gezegd opmerkelijk.
Uit de enquête van het actiecomité, waaraan 117 mensen hebben deelgenomen blijkt onder andere, dat maar liefst 70% van de inwoners te maken heeft gehad met geweld geïnitieerd door agenten en zelfs 90 % van de bewoners de bejegening van de politie ervaart alszijnde negatief. Dit strookt uiteraard in zijn geheel niet met de bevindingen van de ombudsman. Het instituut van de ombudsman is onafhankelijk en onpartijdig. De gekozen onderzoeksmethoden en de genomen invalshoek stellen mij als burger echter teleur. Belangrijker nog het lijkt erop dat de beschouwing niet helemaal objectief nog onpartijdig is.
Het moet gezegd worden. Ik heb verder een enorme waardering voor de politie, ondanks het feit dat ikzelf ook een aantal negatieve ervaringen heb opgedaan met onze beschermengelen. Enkel het gedrag van enkelen is niet representatief voor elke politieman of politievrouw. Desalniettemin mag wel verwacht worden dat er bij eventuele mistanden de zaken grondig onderzocht worden. En dat gevoel heb ik in deze situatie absoluut niet. Gisteren (01-08) is er gedemonstreerd in de wijk. De demonstratie is georganiseerd door het actiecomité uit de Schilderswijk en dat is zeker niet zonder reden. Een diepergaand onderzoek lijkt gewenst.
Nourdine Tighadouini Wordpress
Als reactie op de misstanden hebben de inwoners van de Schilderswijk destijds het Actiecomité Herstel van Vertrouwen opgericht. Naar aanleiding van de gesprekken tussen de Nationale Ombudsman en dat comité is er vervolgens een ‘onderzoek’ uitgevoerd. In de wijk en voor de wijk? Nee. In de wijk, maar voor de politie. Althans die indruk kreeg ik persoonlijk bij het lezen van het rapport.
Het ‘onderzoek’ is eerder te omschrijven als een beschouwing met gebreken. De conclusies lijken namelijk vooral gebaseerd te zijn op de perceptie van het politiebureau (het subject van onderzoek in deze) en dat mag op zijn minst discutabel genoemd worden. Ook onderzoek je een cultuur binnen een politiebureau niet door hoofdzakelijk gesprekken te voeren met de cultuurdragers van dat bureau.
Andere opvallende aspecten
De afgenomen interviews met voormalige agenten van het korps hebben nauwelijks of geen invloed gehad op het eindoordeel van de ombudsman, de medewerkers van de ombudsman zijn niet in staat om uitspraken te doen over het aantal bewoners die zij geïnterviewd hebben waardoor niet vast te stellen is of het onderzoek representatief is (een andere bron spreekt van zeven bewoners, resultaten die daarom niet te kwantificeren zijn) en verder wordt het meedraaien van diensten met de agenten gezien als een valide onderzoeksmethode. Maar het meest frappante is toch wel dat een enquête uitgevoerd door het actiecomité de conclusies van de ombudsman tegenspreken. Het verschil is werkelijk als dag en nacht. En dat op zijn zachts gezegd opmerkelijk.
Uit de enquête van het actiecomité, waaraan 117 mensen hebben deelgenomen blijkt onder andere, dat maar liefst 70% van de inwoners te maken heeft gehad met geweld geïnitieerd door agenten en zelfs 90 % van de bewoners de bejegening van de politie ervaart alszijnde negatief. Dit strookt uiteraard in zijn geheel niet met de bevindingen van de ombudsman. Het instituut van de ombudsman is onafhankelijk en onpartijdig. De gekozen onderzoeksmethoden en de genomen invalshoek stellen mij als burger echter teleur. Belangrijker nog het lijkt erop dat de beschouwing niet helemaal objectief nog onpartijdig is.
Het moet gezegd worden. Ik heb verder een enorme waardering voor de politie, ondanks het feit dat ikzelf ook een aantal negatieve ervaringen heb opgedaan met onze beschermengelen. Enkel het gedrag van enkelen is niet representatief voor elke politieman of politievrouw. Desalniettemin mag wel verwacht worden dat er bij eventuele mistanden de zaken grondig onderzocht worden. En dat gevoel heb ik in deze situatie absoluut niet. Gisteren (01-08) is er gedemonstreerd in de wijk. De demonstratie is georganiseerd door het actiecomité uit de Schilderswijk en dat is zeker niet zonder reden. Een diepergaand onderzoek lijkt gewenst.
Nourdine Tighadouini Wordpress
dinsdag 15 juli 2014
Open brief: Timmermans, van u verwachten we meer
Beste Frans, zijne excellentie,
Als minister van Buitenlandse Zaken bent u verantwoordelijk voor het Nederlandse buitenlandbeleid. Vandaar dat ik u specifiek aanschrijf. Vele Nederlanders waaronder ik zelf ervaren uw stellingname en uitspraken inzake de Gazastrook als een schertsvertoning en bovendien als ministerieel onwaardig. U spreekt weliswaar namens de regering, maar dat ontslaat u niet van uw verantwoordelijkheid. De meeste weerzin jegens uw stellingname komt nog voort uit het feit, dat juist van u als kenner van het internationale recht mag worden verwacht dat u de diverse VN-resoluties meeneemt in uw afweging aangaande het conflict tussen de Israëliërs en Palestijnen.
Een aanzienlijk deel van de Nederlandse bevolking verwacht van u geen politiek correct antwoord dan wel een reactie die men in Israël beoordeelt als plezant. Neen. Men verwacht dat u in de meest strengste bewoordingen mogelijk Israël veroordeelt en daarnaast dat u zich op Europees niveau hard gaat maken voor sancties t.a.v. een land dat nauwelijks te onderscheiden is van het voormalige apartheidsregime in Zuid-Afrika. Uw meest recente uitspraken aangaande deze kwestie ervaar ik dan ook als politiek gekonkel van de bovenste plank.
De Israëlische staat is in den beginne gesticht door het Palestijnse volk van huis en haard te verdrijven. Een onomstotelijk en vaststaand feit. De nazaten van de mensen die toen verdreven zijn wonen tot op de dag van vandaag in vluchtelingenkampen verspreid over, Libanon, Syrië, Jordanië, de Westelijke Jordaanoever en de Gazastrook. Velen waaronder u zelf gaan daar misschien graag aan voorbij. Ik en de Pro-Palestijnse demonstranten van 12 juli jongstleden wensen daar niet aan voorbij te gaan.
In de zogenoemde ‘bezette gebieden’ fungeert Israël al decennia lang als een bezettingsmacht. Israël controleert de luchtruimte, de grenzen en het water, 46 procent van de Palestijnse kinderen lijdt aan acute bloedarmoede en maar liefst 70 procent van de bevolking kampt met een gebrek aan voedsel. Een bewuste strategie van een land, dat zich maar al te graag de enige democratie in het Midden-Oosten noemt.
Israël negeert zoals u ook weet tientallen VN-resoluties zoals resolutie 194 ‘het recht op terugkeer van de Palestijnse vluchtelingen’, resolutie 3236 ‘het zelfbeschikkingsrecht voor het Palestijnse volk’ alsmede Resolutie 242 ‘het terugtrekken van Israël uit de bezette gebieden zoals de Westelijke Jordaanoever en Oost-Jeruzalem’. Daarnaast tonen meerdere rapporten van de VN aan dat het Israëlisch leger zich stelselmatig schuldig maakt aan oorlogsmisdaden en mensenrechtenschendingen.
Dit in ogenschouw nemende en als reactie op het meest recente geweld in die regio spreekt u zich uit in de vervolgens uit in bewoordingen als ‘Uiteindelijk heeft Hamas baat bij een ‘disproportioneel ervaren optreden’ van Israël’. Hamas? Behoren de Palestijnse kinderen (waarvan sommige nog niet eens kunnen lopen) tot de beweging van Hamas? En de volledige Palestijnse gezinnen die uitgemoord worden, behoren zij dan ook al tot Hamas? Zo ja, welk voordeel hebben zij precies behaald. Ik wil u als laatst wijzen op VN resolutie 2649 deze resolutie stelt het volgende:
'Affirms the legitimacy of the struggle of peoples under colonial and alien domination recognized as being entitled to the right of self determination to restore to themselves that right by any means at their disposal'.
I rest my case.
Joop.nl
Voorbeeld-Allochtoon.nl
Nourdine Tighadouini Wordpress
Als minister van Buitenlandse Zaken bent u verantwoordelijk voor het Nederlandse buitenlandbeleid. Vandaar dat ik u specifiek aanschrijf. Vele Nederlanders waaronder ik zelf ervaren uw stellingname en uitspraken inzake de Gazastrook als een schertsvertoning en bovendien als ministerieel onwaardig. U spreekt weliswaar namens de regering, maar dat ontslaat u niet van uw verantwoordelijkheid. De meeste weerzin jegens uw stellingname komt nog voort uit het feit, dat juist van u als kenner van het internationale recht mag worden verwacht dat u de diverse VN-resoluties meeneemt in uw afweging aangaande het conflict tussen de Israëliërs en Palestijnen.
Een aanzienlijk deel van de Nederlandse bevolking verwacht van u geen politiek correct antwoord dan wel een reactie die men in Israël beoordeelt als plezant. Neen. Men verwacht dat u in de meest strengste bewoordingen mogelijk Israël veroordeelt en daarnaast dat u zich op Europees niveau hard gaat maken voor sancties t.a.v. een land dat nauwelijks te onderscheiden is van het voormalige apartheidsregime in Zuid-Afrika. Uw meest recente uitspraken aangaande deze kwestie ervaar ik dan ook als politiek gekonkel van de bovenste plank.
De Israëlische staat is in den beginne gesticht door het Palestijnse volk van huis en haard te verdrijven. Een onomstotelijk en vaststaand feit. De nazaten van de mensen die toen verdreven zijn wonen tot op de dag van vandaag in vluchtelingenkampen verspreid over, Libanon, Syrië, Jordanië, de Westelijke Jordaanoever en de Gazastrook. Velen waaronder u zelf gaan daar misschien graag aan voorbij. Ik en de Pro-Palestijnse demonstranten van 12 juli jongstleden wensen daar niet aan voorbij te gaan.
In de zogenoemde ‘bezette gebieden’ fungeert Israël al decennia lang als een bezettingsmacht. Israël controleert de luchtruimte, de grenzen en het water, 46 procent van de Palestijnse kinderen lijdt aan acute bloedarmoede en maar liefst 70 procent van de bevolking kampt met een gebrek aan voedsel. Een bewuste strategie van een land, dat zich maar al te graag de enige democratie in het Midden-Oosten noemt.
Israël negeert zoals u ook weet tientallen VN-resoluties zoals resolutie 194 ‘het recht op terugkeer van de Palestijnse vluchtelingen’, resolutie 3236 ‘het zelfbeschikkingsrecht voor het Palestijnse volk’ alsmede Resolutie 242 ‘het terugtrekken van Israël uit de bezette gebieden zoals de Westelijke Jordaanoever en Oost-Jeruzalem’. Daarnaast tonen meerdere rapporten van de VN aan dat het Israëlisch leger zich stelselmatig schuldig maakt aan oorlogsmisdaden en mensenrechtenschendingen.
Dit in ogenschouw nemende en als reactie op het meest recente geweld in die regio spreekt u zich uit in de vervolgens uit in bewoordingen als ‘Uiteindelijk heeft Hamas baat bij een ‘disproportioneel ervaren optreden’ van Israël’. Hamas? Behoren de Palestijnse kinderen (waarvan sommige nog niet eens kunnen lopen) tot de beweging van Hamas? En de volledige Palestijnse gezinnen die uitgemoord worden, behoren zij dan ook al tot Hamas? Zo ja, welk voordeel hebben zij precies behaald. Ik wil u als laatst wijzen op VN resolutie 2649 deze resolutie stelt het volgende:
'Affirms the legitimacy of the struggle of peoples under colonial and alien domination recognized as being entitled to the right of self determination to restore to themselves that right by any means at their disposal'.
I rest my case.
Joop.nl
Voorbeeld-Allochtoon.nl
Nourdine Tighadouini Wordpress
woensdag 9 juli 2014
Eén houvast voor tweekampenland
De ontwikkelingen in Nederland en Europa zijn in pakweg een halve eeuw snel gegaan. Misschien wel te snel. Dat maakt een maatschappij ontvankelijk voor angst en achterdocht. Figuren als het Haagse gemeenteraadslid Khoulani van de Partij van de Eenheid verheerlijken ISIS. En een volksmenner die roept dat 'moslims het gevaar zelve zijn' draagt ook niet bij aan het kubayah-gehalte van de samenleving. Ondanks de opkomst van extreemrechts is het Nieuwe Nederland een feit. In alle lagen van de maatschappij zijn mensen actief van wie de wortels elders liggen. In de politiek, bij de politie, in het leger, als komediant, schrijver of atleet, als schoonmaker, bouwvakker of tomatenplukker. We zijn er, we blijven en we praten mee. Dat geldt ook voor de discussies die worden gevoerd over zorg, Zwarte Piet of hoe je het best tulpen kunt kweken. Dat heet volwaardig burgerschap.
Na 10 jaar tegen een tweekampenbeleid aan te hebben gekeken, gevoed door de politiek en sommige media, is het genoeg geweest. Wat fatsoen precies inhoudt laat ik in het midden, maar elkaar diskwalificeren op basis van afkomst, geloof of geaardheid is in elk geval geen fatsoen. Dit land heeft behoefte aan een overkoepelend concept waarmee iedereen zich kan vereenzelvigen. En dat zal vast niet het koningshuis zijn, noch een specifieke religie en zeker niet onze etniciteit. Maar laat het dan in elk geval onze Grondwet zijn.
Na 10 jaar tegen een tweekampenbeleid aan te hebben gekeken, gevoed door de politiek en sommige media, is het genoeg geweest. Wat fatsoen precies inhoudt laat ik in het midden, maar elkaar diskwalificeren op basis van afkomst, geloof of geaardheid is in elk geval geen fatsoen. Dit land heeft behoefte aan een overkoepelend concept waarmee iedereen zich kan vereenzelvigen. En dat zal vast niet het koningshuis zijn, noch een specifieke religie en zeker niet onze etniciteit. Maar laat het dan in elk geval onze Grondwet zijn.
Mooi op zijn Duits
Gezien de lange voetbalgeschiedenis van Nederland,
weet ik zeker dat Nederland dit keer wel wereldkampioen gaat worden. En onze
tegenstanders? Die krijgen allemaal een enkeltje naar huis. Behalve Brazilië,
die is namelijk al thuis. Afijn u begrijpt wat ik bedoel.
Nederland is
de uitvinder van het totaalvoetbal. Het voortdurend van positie wisselen,
verdedigers die aanvallen en aanvallers die verdedigen, de tegenpartij
overrompelen en 90 minuten lang dominant voetbal spelen. We speelden inderdaad fabelachtig in 1974, 1978 en ook in 1998.
Nooit een WK gewonnen, maar wel excellent gevoetbald. Top! Analytici kwamen
altijd superlatieven tekort om ons spel te beschrijven. De Prijzenkast is
weliswaar leeg (uitgezonderd Europese titel in 1988), maar geroemd worden is afdoende.
Toch? Bij nader inzien. Nee!
Duitsland speelde door
de historie heen afgrijselijk wedstrijden. Niet om aan te zien, maar wel altijd
winnen, veelal door te scoren in de extra tijd van de extra tijd. Zij zijn
daarmee, maar liefst drie keer wereldkampioen geworden. Het ironische?
Duitsland speelt inmiddels al jaren oogstrelend voetbal en het Nederland elftal
is afbraakvoetbal gaan spelen. En weet u wat? I Dont Care. Ik wil team Robben
namelijk zien winnen, Depay wederom het winnende doelpunt zien maken, ditmaal graag
tegen Duitsland in de finale! Om vervolgens te gaan dansen in Amsterdam en het
Nederlands elftal te huldigen. Even om me heen kunnen kijken en zien dat
Nederland één is. Die momenten zou ik voor altijd koesteren.
Hoe het Nederlands
elftal de wereldcup wint maakt mij geen
zier uit. Na een halve eeuw prachtig voetbal verdienen wij die cup ook een
keer. Dus Hup Depay, hup Robben, Hup Holland. En de critici? Die mogen
gerust in Duitsland gaan wonen, waar ze inmiddels het Hollandse complex 'mooi
voetbal, altijd verliezen' eigen hebben gemaakt. Succes ermee.
Hier komen met die
beker!
donderdag 26 juni 2014
Blauwe Pieter
Piet is vanaf het begin een veelvormige figuur geweest. De twee zwarte raven van Wodan, de personificatie van de duivel, een slaaf. De huidige Piet is echter sinds 1850 stil blijven staan. Het tijdperk waarin Nederland nog koloniën had en in Suriname en de Antillen sprake was van slavernij. Een zwarte huidskleur, kroeshaar, ringoorbellen, rode lippen en een ondergeschikte positie t.a.v. blanken, voldoet aan het stereotype beeld van de Afrikaan uit die tijd. Zwarte Piet is in mijn opinie dan ook te categoriseren als overgebleven symboliek uit dat specifieke tijdperk en tevens een racistisch stereotype. Maar culturen zijn veranderlijk en tradities kun je aanpassen.
Nederlandse identiteit
In de discussie omtrent het Sinterklaasfeest is een gedeelte van de bevolking er fervent voorstander van om het sinterklaasfeest in de huidige vorm te behouden. Piet moet vooral zwart blijven, want dat behoort namelijk tot de Nederlandse identiteit. Opmerkingen als ‘dit land is ons land, we verliezen terrein, en ga terug naar je eigen land’ vliegen je om de oren als je hier vraagtekens bij durft te zetten. Opmerkingen in lijn met de gedachte Wij versus Zij. Maar bovenal lijkt men angstig te zijn om de Nederlandse identiteit te verliezen.
Verandering staat niet altijd gelijk aan verlies en in mijn opinie behelst de Nederlandse identiteit net even wat meer dan de kleur van onze kindervriend Piet. Zo zijn we een voetbalnatie (Nederland wordt wereldkampioen op 13 juli 2014), zijn we een tikkeltje arrogant, vrijdenkers, tolerant en bovendien een democratisch land. Identiteit is enkel een mentale gewaar- en bewustwording. Het is maakbaar en veranderlijk, zelfs de Nederlandse versie daarvan. Er is een groot scala aan Nederlandse dan wel Westerse symbolen, geschiedkundige verhalen en rituelen op basis waarvan ieder individu zijn identiteit vorm kan geven. De fixatie op zwart hoeft daar helemaal geen deel van uit te maken.
Persoonlijk zou ik in het buitenland liever beargumenteren, waarom Nederland het beste voetballand in de wereld is, dan verklaren waarom Nederland krampachtig vasthoudt aan de traditionele vormgeving van dit populaire kinderfeest. Zwarte Piet is namelijk onverdedigbaar en daarnaast op de lange termijn ook onhoudbaar. Het Nederlandse warenhuis HEMA koos er niet voor niets voor om bij haar poging het Sinterklaasfeest te exporteren naar Engeland geen gebruik te maken van Zwarte Pieten. Het inzicht is er wel, ook in onzemaatschappij. Erkenning blijft vooralsnog uit.
Verandering begint bij jezelf
Het Sinterklaasfeest is een volksfeest, door ons allen en voor ons allen. De essentie van het Sinterklaasfeest is niet de kleur van Piet, maar de samenhorigheid waar het toe kan leiden.Weliswaar zullen de orthodoxe voorstanders van het ‘traditionele’ Sinterklaasfeest, vast blijven houden aan een zwart geschminkte Piet. Maar iedereen die Piet wil spelen kan gewoon zelf de kleur schmink bepalen. Waarom zou je Pieter nooit blauw mogen schminken? Het staat mij, iedere basisschooldirecteur, alle werkgevers en elke crèche in dit land vrij om dat wel te doen. Dus linksom of rechtsom Blauwe Pieter komt er wel. Soms duurt wachten op anderen gewoon te lang, dus ik heb al een emmer blauwe schmink gekocht. Wie doet er met me mee in december?
Wijblijvenhier
Het Parool
Nourdine Tighadouini Wordpress
Wijblijvenhier
Het Parool
Nourdine Tighadouini Wordpress
woensdag 28 mei 2014
66 jaar Al-Nakba
"Als je neutraal bent in een situatie van onrecht, dan kies je de kant van de onderdrukker”. Aartsbisschop Desmond Tutu.
Geen ziel zal zich ooit afvragen wie de agressor is geweest tijdens de tweede Wereldoorlog. De oorzaken van het conflict en de gruwelen van destijds zijn immers alom bekend. Al-Nakba; de vlucht, verdrijving en etnische zuivering van de Palestijnen tussen 1947 en 1948, de confiscatie van hun bezittingen en de massamoorden uitgevoerd door Joodse milities (Irgun, Stern en Hagana) maken echter geen deel uit van ons historische besef. Ironisch, want Al-Nakba is terdege een gevolg geweest van WO2.
Geschiedenis
Na het beëindigen van het Britse mandaat over Palestina in 1947 deelde de VN het 'beloofde' land, middels resolutie 181 op. Het doel van de desbetreffende resolutie was om zowel een Joodse thuishaven als een Palestijnse staat te creëren. In het licht van deze historische gebeurtenis rees bij mij persoonlijk de vraag:hoe verdeel je datgene, wat niet aan jou toebehoort?
In lijn met bovenstaande gedachte brak er een destructieve oorlog uit tussen de inheemse bevolking enerzijds en de Joodsekolonisten anderzijds. Tijdens deze oorlog werden er twee dozijn moordpartijen uitgevoerd door de toekomstige Israëliërs, werdener 500 dorpen en maar liefst 11 steden verwoest. Het 'vrijgemaakte' land werd vervolgens gebruikt om nederzettingen op te bouwen. Aan het einde van de oorlog waren er 750,000 Palestijnen gevlucht en/of verdreven. Dit is summier de historische tragiek van de Palestijnen. Zij zijn de slachtoffers van de slachtoffers geworden. En sedert 1948 worden zij verguisd, onderdrukt en genegeerd door de rest van de wereld.
Heden
De nazaten van de mensen die toen verdreven werden wonen tot op de dag van vandaag in vluchtelingenkampen verspreid over, Libanon, Syrië, Jordanië, de Westelijke jordaanoever en de Gazastrook, veelal in erbarmelijke omstandigheden. De VN roept Israël middels resolutie 194 op om deze vluchtelingen te laten terugkeren. Aan deze resolutie wordt echter geen gehoor gegeven.
In de zogenoemde 'bezette gebieden' fungeert Israël al decennia lang als een bezettingsmacht. Een bezettingsmacht te vergelijken met de koloniale machten uit het verleden. Israël controleert de luchtruimte, de grenzen en het water. Tevens worden de Palestijnen de meest elementaire basisbehoeften ontnomen. Recente studie stelt dat 46 procent van de Palestijnse kinderen lijdt aan acute bloedarmoede en maar liefst 70 procent van de bevolking kampt met een gebrek aan voedsel. Een bewuste strategie van een land, die zich maar al te graag de enige democratie in het Midden-Oosten noemt.
Rol EU
In 1995 sloot Israël een associatieverdrag met de EU. Dankzij dit verdrag heeft Israël een gunstige economische positie verworven. Een derde van de Israëlisch export gaat naar de EU. Aan het associatieverdrag als zodanig zitten wel voorwaarden, zo stelt artikel 2 van het associatieverdrag dat Israël de mensenrechten dient te respecteren. Bij het nalaten van voorgenoemde kan het verdrag eenzijdig opgezegd worden door Brussel. Er zijn inmiddels talloze rapporten beschikbaar, waaruit blijkt dat Israël de mensenrechten stelselmatig schendt. Zelfs kinderen zijn daar niet veilig. Zo zijn er gevallen bekend waar kinderen midden in de nacht aan handen en voeten geboeid afgevoerd zijn. En gedurende de detentie werden die kinderen stelselmatig mishandeld. Een krachtige reactie van de EU blijft echter uit.
Een van de (kern) doelstellingen opgetekend door de lidstaten van de EU is een strikte nakoming en ontwikkeling van het internationaal recht. Wil de EU in de toekomst wereldwijd bezien een rol van betekenis blijven spelen, dan zou zij indien noodzakelijk gewenst resultaat moeten kunnen afdwingen. In dit specifieke geval impliceert dit het opzeggen van het associatieverdrag met Israël.
Een democratische seculiere staat
Al 66 jaar ziet de internationale gemeenschap de twee-staten oplossing als de 'heilige graal' om tot een duurzame oplossing te komen. Maar daadwerkelijke vrede is er nooit geweest. Een democratische seculiere eenheidsstaat voor moslims, christenen en joden biedt uitkomst. Er zou een einde komen aan de vluchtelingenproblematiek, aan de bezetting en het eeuwigdurend geweld in die regio. Dit is heden ten dagen niet de mainstream gedachte, vanwege het feit dat deze oplossing als een onhaalbare illusie wordt gezien. Enkel als een apartheidsregime uit het verleden zoals Zuid-Afrika middels internationale repressie op haar knieën gedwongen kon worden, waarom zou dezelfde oplossing niet kunnen werken voor een land als Israël. Goed voorbeeld doet volgen.
Wijblijvenhier
Voorbeeld-allochtoon
Joop.nl
Wordpress
Wijblijvenhier
Voorbeeld-allochtoon
Joop.nl
Wordpress
zaterdag 17 mei 2014
Het nieuwe heilige huisje genaamd de vrijheid van meningsuiting
In dit tijdperk zou de vrijheid van meningsuiting gepaard moeten gaan met enig verantwoordelijkheidsbesef. Vanwaar ben ik deze mening toegedaan? Een politicus kan aan de hand van één enkele uitspraak een brandhaard elders op de wereld veroorzaken. Een redactie van een goed bekeken website die structureel beledigingen koppelt aan etniciteit, maakt dat de norm in het maatschappelijke verkeer. Woorden zij het geschreven of gesproken hebben heden ten dage in een bepaalde context direct invloed op het maatschappelijke klimaat. Vandaar mijn opinie dat de vrijheid van meningsuiting en verantwoordelijkheid hand in hand zouden moeten gaan.
Noem het een realistische en constructieve visie. Een poging tot het herdefiniëren van het vrije woord. Een pretentieuze uitspraak van mij, alla. Enkel waar liggen de grenzen momenteel. Waar is de balans gebleven tussen satire, het recht op beledigen, de vrijheid van meningsuiting en andere wetsartikelen aangaande discriminatie. Dat is de vraag die bij mij is gaan rijzen. Opmerkingen met betrekking tot dit onderwerp worden momenteel niet gewaardeerd. Mea culpa. Want velen zijn namelijk voor een absolute vorm van het vrije woord. Zij citeren daarbij graag Voltaire: Ik verafschuw wat u zegt, maar ik zal uw recht om het te zeggen met mijn leven verdedigen".
De crux voor mij persoonlijk zit echter in het feit dat het tegenwoordig gaat om de vorm waarin een boodschap verwoord wordt, niet meer om de inhoud. Het gaat om het vergaren van zetels, niet om het algemeen belang, het gaat om het geld en niet meer om de ethiek. En dit gebeurd weliswaar allemaal onder de pretentie van de 'vrijheid van meningsuiting'. Maar hebben we heden ten dage enkel nog maar rechten en geen plichten meer?
Naar aanleiding van een aangifte van mij jegens een in mijn ogen onverantwoordelijke redactie reageerde Marianne Zwagerman, dat we weerbaarder moeten worden. Als iets je niet bevalt, dan sla je er maar op los. En daar moeten we al mee beginnen vanaf de zandbak. In bepaalde milieus is het inderdaad zo, dat de meest weerbare vaak ook de meest gewelddadige is. Maar als het even kan, dan zou ik daar graag tegen willen ageren. Ageren tegen de wens om dergelijk gedrag de algemene norm te maken. Noem mij maar idealistisch.
Dit land stond nog niet zo heel lang geleden nog bekend om haar tolerantie en vooruitstrevendheid. Echter de huidige tendensen zijn niet goed voor het maatschappelijke klimaat, geen mooi uithangbord mondiaal bezien, slecht voor ons imago, onze internationale handelsbetrekkingen en ons aanzien in de wereld. Observeer je de ontwikkelingen nauwgezet dan komen er bij mij in ieder geval geen citaten van Voltaire naar boven, wel een andere uitdrukking: bezint eer ge begint.
Sargasso
Noem het een realistische en constructieve visie. Een poging tot het herdefiniëren van het vrije woord. Een pretentieuze uitspraak van mij, alla. Enkel waar liggen de grenzen momenteel. Waar is de balans gebleven tussen satire, het recht op beledigen, de vrijheid van meningsuiting en andere wetsartikelen aangaande discriminatie. Dat is de vraag die bij mij is gaan rijzen. Opmerkingen met betrekking tot dit onderwerp worden momenteel niet gewaardeerd. Mea culpa. Want velen zijn namelijk voor een absolute vorm van het vrije woord. Zij citeren daarbij graag Voltaire: Ik verafschuw wat u zegt, maar ik zal uw recht om het te zeggen met mijn leven verdedigen".
De crux voor mij persoonlijk zit echter in het feit dat het tegenwoordig gaat om de vorm waarin een boodschap verwoord wordt, niet meer om de inhoud. Het gaat om het vergaren van zetels, niet om het algemeen belang, het gaat om het geld en niet meer om de ethiek. En dit gebeurd weliswaar allemaal onder de pretentie van de 'vrijheid van meningsuiting'. Maar hebben we heden ten dage enkel nog maar rechten en geen plichten meer?
Naar aanleiding van een aangifte van mij jegens een in mijn ogen onverantwoordelijke redactie reageerde Marianne Zwagerman, dat we weerbaarder moeten worden. Als iets je niet bevalt, dan sla je er maar op los. En daar moeten we al mee beginnen vanaf de zandbak. In bepaalde milieus is het inderdaad zo, dat de meest weerbare vaak ook de meest gewelddadige is. Maar als het even kan, dan zou ik daar graag tegen willen ageren. Ageren tegen de wens om dergelijk gedrag de algemene norm te maken. Noem mij maar idealistisch.
Dit land stond nog niet zo heel lang geleden nog bekend om haar tolerantie en vooruitstrevendheid. Echter de huidige tendensen zijn niet goed voor het maatschappelijke klimaat, geen mooi uithangbord mondiaal bezien, slecht voor ons imago, onze internationale handelsbetrekkingen en ons aanzien in de wereld. Observeer je de ontwikkelingen nauwgezet dan komen er bij mij in ieder geval geen citaten van Voltaire naar boven, wel een andere uitdrukking: bezint eer ge begint.
Sargasso
donderdag 8 mei 2014
Een bakje koffie
Nourdine Tighadouini schreef vorige week een opinieartikel in Het Parool, waarin hij Justitie opriep de praktijken van Geenstijl tegen het licht te houden. Geenstijl reageerde met een scheldkanonnade. Tighadouini doet aangifte tegen GeenStijl.
Kort nadat Het Parool woensdag het artikel van Nourdine Tighadouini over GeenStijl op internet had gezet, reageerde de redactie van die website met een stuk onder de kop 'Zotte zandneger wil GeenStijl verbieden.'
In het stuk schrijven ze dat de bestuurskundige Tighadouini 'slecht op de hoogte' was omdat hij niet wist dat Europese rechtspraak sinds 1979 het recht op beledigen, overdrijven en provoceren ondersteunt.
Tighadouini wordt opgeroepen om aangifte te doen als hij denkt dat GeenStijl veroordeeld kan worden voor discriminatie. Het stuk is doorspekt met de termen die GeenStijl voor Marokkanen en moslims gebruikt en waaraan Taghadouini aanstoot nam.
Het optreden van Tighadouini wordt omschreven als 'jankerig vingerwijzend slachtofferschap'. 'Waar we obligaat aan toe willen voegen: ga dan lekker terug naar je eigen middeleeuwse zandbak als je niet met de vrijheid van meningsuiting om kunt gaan.'
Tighadouini schreef onderstaande reactie op het stuk van Geenstijl.
Een bakje koffie
De reactie van GeenStijl is tekenend. Hij is hysterisch, beledigend en suggestief. Desondanks ben ik nog steeds dezelfde mening toegedaan.
GeenStijl is een bedrijf, een merk dat verkocht moet worden. Enkel de boodschap van intolerantie en xenofobie vindt gehoor bij de achterban, die gewoonweg een hekel heeft aan alles wat niet zuiver blank is. Niet iedere reaguurder zal voldoen aan dat profiel, maar het is de algemene tendens. Volgens mij is het een kwalijke zaak dat een medium als Geenstijl onbehagen in de samenleving aanwakkert, dat cultiveert en erop inspeelt.
In mijn ogen doet GeenStijl zelf huilie huilie. Binnen een uur na plaatsing van mijn stuk op Parool.nl werd gereageerd op de kenmerkende manier. Maar ik eis geen verbod, noch ben ik beledigd. Vanwege die reactie zal ik aangifte doen tegen GeenStijl. Want ik heb het recht om dergelijke woorden te laten toetsen aan de wet.
En nee, ik ga niet op een kameel terug naar Marokko. Misschien wel naar Amsterdam, waar ik vandaan kom. Eerst nog een kameel vinden.
Overigens is de redactie van GeenStijl hartelijk welkom om bij mij thuis een bakje koffie te doen. Ik sta namelijk voor rede en nuance, het gesprek. En niet voor haat en onverdraagzaamheid. En ik zet nog goede koffie ook.
Leg GeenStijl onder de loep van Justitie
Wat was iedereen vorige maand boos over Geert Wilders' uitspraken, maar over GeenStijl, dat dagelijks in keiharde termen tekeer gaat tegen moslims, vrouwen of Marokkanen hoor je niemand. Het wordt tijd dat Justitie daar eens serieus naar kijkt, schrijft Nourdine Tighadouini.
Een politicus roept 'willen jullie meer of minder Marokkanen?' en het land is maar liefst drie hele dagen te klein. GeenStijl, één van de bekendste weblogs van Nederland, gebruikt al jaren op dagelijkse basis termen als 'zandnegers', 'apenlanden', 'islamitische primaten' en 'aandachtshoeren'. Maar dat heet innovatieve, vernieuwende of creatieve journalistiek. Ik benoem redactie en achterban van GeenStijl liever voor wat zij zijn: racistisch, discriminerend en beledigend.
De dagelijkse modus operandi van de redactie van GeenStijl: plaats een artikel over moslims, feministen of Marokkanen. Leun achterover en kijk toe hoe de eigen achterban er een orgie van racisme en seksisme van maakt. Maatschappelijke bijdrage geleverd.
Riooljournalistiek
Een bijdrage in negatieve zin. GeenStijl: 'objectief, gefundeerd en verbindend' heeft er namelijk geen enkel belang bij om waarheidsgetrouwe artikelen te publiceren. Genuanceerdheid en gedegen journalistiek vervullen de behoefte van de boze witte man namelijk niet. De vrijheid van meningsuiting staat voor de redactie van GeenStijl gelijk aan de vrijheid tot discriminatie. Entertainment moet ten koste van anderen. Gericht op sensatie en het ridiculiseren van de ander. Zie de artikelen geschreven door GeenStijl over Tofik Dibi, Fatima Elatik en Ella Vogelaar. Feiten, beweringen en meningen zijn klaarblijkelijk synoniemen van elkaar. Riooljournalistiek in optima forma.
Wanneer je de artikelen van GeenStijl analyseert, valt op dat de berichtgeving zich structureel kenmerkt door het selectief benadrukken van bepaalde feiten, terwijl andere bewust achterwege worden gelaten. Het jargon is tevens zeer manipulatief van aard: moslims maken zich schuldig aan eerwraak, maar Nederlanders zijn het slachtoffer van een familiedrama; Mohammed. B is een terrorist, maar Breivik een vertroebelde geest; Afellay is een Nederlander, maar Badr Hari is een Marokkaan, et cetera.
Onwelvallig geluid
Taal wordt er gebruikt om de lezer naar één conclusie te leiden door middel van framing, waarin specifieke woorden en beelden worden overbelicht. Het favoriete frame dat GeenStijl hanteert is dat van de zondebokken. Alle ellende komt door, in willekeurige volgorde: de multiculturele samenleving, de slinkse kerk, de PvdA, de moslims in dit land, de feminisatie van de samenleving.
Tegelijkertijd moeten Nederlandse vrouwen volgens GeenStijl blij zijn dat ze niet in een islamitisch land wonen, maar bij een GeenStijl onwelgevallig geluid worden zij meteen in de categorie 'feminazi's' of 'hoeren' geplaatst. Vraag het columniste Asha ten Broeke.
Moraalpolitie
Het woordenboek van de gemiddelde reaguurder bestaat uit de woorden rifratten, berberapen, haatbaarden, linkse kerk, naffers enzovoort. Ironisch is het trouwens wel dat de achterban radicale moslims verkettert en als een bedreiging ervaart voor de rechtsstaat en de democratie (ABN-sprekende, hardwerkende en andere praktiserende moslims worden op GeenStijl overigens ook als bedreiging gezien), terwijl de gemiddelde reaguurder en de radicale moslim juist veel met elkaar gemeen hebben. Beiden zijn voor lijfstraffen, seksistisch en onverdraagzaam. Friedrich Nietzsche en Carl Jung omschreven dit verschijnsel als projectie, waarbij men eigenschappen of emoties van zichzelf tracht te ontkennen door deze toe te schrijven aan iets of iemand anders.
Het cultiveren van onbehagen is niet innovatief, het is niet vernieuwend of creatief. Het draagt niet bij aan oplossingen of vooruitgang. Het is niet verbindend of constructief. Afbreken is altijd makkelijker dan iets nieuws opbouwen. GeenStijl staat voor het morele verval van het afgelopen decennium. Ik ben niet van de moraalpolitie, ik benoem slechts wat anderen blijkbaar niet willen benoemen.
Dode letter
We moeten onze Nederlandse gemeenschap juist opnieuw vorm gaan geven. Dat vormgeven behelst het bouwen aan een gemeenschappelijke cultuur. We hebben verbinding nodig en geen verdere verwijdering van elkaar. Het overkoepelende in onze maatschappij moeten de rechtsstaat en onze democratie zijn. Verschillende culturen kunnen elkaar wel degelijk verrijken wanneer er op een gezonde manier onderling contact is. Kortom het tegenovergestelde van het 'fenomeen' GeenStijl dat negatieve sentimenten aanwakkert en er succes mee boekt.
In mijn opinie is het tijd dat Justitie de praktijken van GeenStijl onder de loep neemt. Geen angstvallige stilte meer, maar handhaving van artikel 1 van de Grondwet. Dat artikel en het verbod op discriminatie in het algemeen worden beschouwd als fundamentele beginselen van onze rechtsorde, maar dreigen langzamerhand een dode letter te worden.
De dagelijkse modus operandi van de redactie van GeenStijl: plaats een artikel over moslims, feministen of Marokkanen. Leun achterover en kijk toe hoe de eigen achterban er een orgie van racisme en seksisme van maakt. Maatschappelijke bijdrage geleverd.
Riooljournalistiek
Een bijdrage in negatieve zin. GeenStijl: 'objectief, gefundeerd en verbindend' heeft er namelijk geen enkel belang bij om waarheidsgetrouwe artikelen te publiceren. Genuanceerdheid en gedegen journalistiek vervullen de behoefte van de boze witte man namelijk niet. De vrijheid van meningsuiting staat voor de redactie van GeenStijl gelijk aan de vrijheid tot discriminatie. Entertainment moet ten koste van anderen. Gericht op sensatie en het ridiculiseren van de ander. Zie de artikelen geschreven door GeenStijl over Tofik Dibi, Fatima Elatik en Ella Vogelaar. Feiten, beweringen en meningen zijn klaarblijkelijk synoniemen van elkaar. Riooljournalistiek in optima forma.
Wanneer je de artikelen van GeenStijl analyseert, valt op dat de berichtgeving zich structureel kenmerkt door het selectief benadrukken van bepaalde feiten, terwijl andere bewust achterwege worden gelaten. Het jargon is tevens zeer manipulatief van aard: moslims maken zich schuldig aan eerwraak, maar Nederlanders zijn het slachtoffer van een familiedrama; Mohammed. B is een terrorist, maar Breivik een vertroebelde geest; Afellay is een Nederlander, maar Badr Hari is een Marokkaan, et cetera.
Onwelvallig geluid
Taal wordt er gebruikt om de lezer naar één conclusie te leiden door middel van framing, waarin specifieke woorden en beelden worden overbelicht. Het favoriete frame dat GeenStijl hanteert is dat van de zondebokken. Alle ellende komt door, in willekeurige volgorde: de multiculturele samenleving, de slinkse kerk, de PvdA, de moslims in dit land, de feminisatie van de samenleving.
Tegelijkertijd moeten Nederlandse vrouwen volgens GeenStijl blij zijn dat ze niet in een islamitisch land wonen, maar bij een GeenStijl onwelgevallig geluid worden zij meteen in de categorie 'feminazi's' of 'hoeren' geplaatst. Vraag het columniste Asha ten Broeke.
Moraalpolitie
Het woordenboek van de gemiddelde reaguurder bestaat uit de woorden rifratten, berberapen, haatbaarden, linkse kerk, naffers enzovoort. Ironisch is het trouwens wel dat de achterban radicale moslims verkettert en als een bedreiging ervaart voor de rechtsstaat en de democratie (ABN-sprekende, hardwerkende en andere praktiserende moslims worden op GeenStijl overigens ook als bedreiging gezien), terwijl de gemiddelde reaguurder en de radicale moslim juist veel met elkaar gemeen hebben. Beiden zijn voor lijfstraffen, seksistisch en onverdraagzaam. Friedrich Nietzsche en Carl Jung omschreven dit verschijnsel als projectie, waarbij men eigenschappen of emoties van zichzelf tracht te ontkennen door deze toe te schrijven aan iets of iemand anders.
Het cultiveren van onbehagen is niet innovatief, het is niet vernieuwend of creatief. Het draagt niet bij aan oplossingen of vooruitgang. Het is niet verbindend of constructief. Afbreken is altijd makkelijker dan iets nieuws opbouwen. GeenStijl staat voor het morele verval van het afgelopen decennium. Ik ben niet van de moraalpolitie, ik benoem slechts wat anderen blijkbaar niet willen benoemen.
Dode letter
We moeten onze Nederlandse gemeenschap juist opnieuw vorm gaan geven. Dat vormgeven behelst het bouwen aan een gemeenschappelijke cultuur. We hebben verbinding nodig en geen verdere verwijdering van elkaar. Het overkoepelende in onze maatschappij moeten de rechtsstaat en onze democratie zijn. Verschillende culturen kunnen elkaar wel degelijk verrijken wanneer er op een gezonde manier onderling contact is. Kortom het tegenovergestelde van het 'fenomeen' GeenStijl dat negatieve sentimenten aanwakkert en er succes mee boekt.
In mijn opinie is het tijd dat Justitie de praktijken van GeenStijl onder de loep neemt. Geen angstvallige stilte meer, maar handhaving van artikel 1 van de Grondwet. Dat artikel en het verbod op discriminatie in het algemeen worden beschouwd als fundamentele beginselen van onze rechtsorde, maar dreigen langzamerhand een dode letter te worden.
woensdag 9 april 2014
S.E.X.
Serieuze Europese Xenofobie: Terwijl andere continenten
aan de tekentafel staan en de contouren schetsen van een nieuwe wereld,
luisteren wij Europeanen liever naar de clichés en halve waarheden van
anti-Europese populisten
De hegemonie van de Verenigde
Staten in de wereld is al enige tijd voorbij. China is in 2020 de grootste
economie van de wereld. Ook India en Brazilië boeken op economisch gebied
razendsnel progressie. Rusland viel Georgië in 2008 met militair geweld binnen,
annexeerde recent een deel van Oekraïne en verstevigt momenteel haar controle
over onze gastoevoer. De EU lidstaten Oekraïne, Polen en Hongarije vrezen
ondertussen voor de expansiedrift van Rusland. Wij Nederlanders, wij Europeanen
staan erbij en kijken ernaar.
Europa is ons politiek, financieel, juridisch en militair
fundament voor de toekomst. Een noodzaak in een tijdperk van globalisering en
grensoverschrijdende vraagstukken zoals de eurocrisis, energiezekerheid,
terrorisme en migratie. Nederland an sich is wereldwijd bezien van geen enkele
betekenis meer. U wilt het misschien niet horen, maar dat is wel de waarheid.
Aanpassen
De wereld verandert niet meer door beslissingen gemaakt in
Den Haag. De wereld verandert wel door beslissingen gemaakt in Brussel. Vooral
voor Nederland als klein handelsland met haar marginale invloed op mondiale
schaal is het verstandig om een vaste pro Europese koers te blijven volgen. Wat
er ingeleverd is aan invloed wereldwijd kunnen we terugwinnen op Europees
niveau. En zoals Darwin het al zei: "Winnaars zijn degenen die zich
het beste aanpassen aan een nieuwe werkelijkheid".
Echter de massale opkomst van nationalistische,
populistische en extremistische bewegingen binnen Europa laat mij bevroeden dat
men zich niet wil aanpassen. Niet alleen in Nederland maar ook in andere EU
lidstaten is xenofobie weer alom aanwezig, Europa keert zich naar binnen en is
bovenal verworden tot een stuurloos schip. De economische crisis is de schuld
van de EU, de EU kost enkel geld, migranten zijn een bedreiging voor de
eigenheid en nationale identiteit, de EU is te bureaucratisch etc. etc. Leuke
frames van rechtse populisten, die enkel het eigenbelang dienen. Het eigenbelang;
noem het een rechtse hobby.
Nationale staten staan niet onder druk dankzij politici uit
Brussel, maar gewoonweg door de veranderende werkelijkheid. We leven in een
turbulente periode waarin machtsverhoudingen aan het verschuiven zijn.
Verandering op zichzelf is nooit het probleem. Er op een inadequate manier mee
omgaan is dat wel. Van de Nederlands export gaat driekwart naar andere
lidstaten binnen de EU. We verdienen er een kwart van ons Bruto Binnenlands
Product mee. En dankzij de Europese markt is de Nederlandse export in tien jaar
verdubbeld. Politici die spreken over het verlaten van de EU en het herinvoeren
van de gulden verkopen een illusie.
Soevereiniteit
Nederland heeft de EU niet nodig? De EU heeft Nederland niet
per se nodig! Een Nederland uit de EU is namelijk een Nederland tegen de EU.
Een extra machtsblok erbij, maar dan in onze achtertuin. De gulden weer
invoeren is een staatsschuld in euro's, duurdere import, prijsstijgingen,
inflatie en een hogere werkloosheid. Geen vrij verkeer van personen, goederen,
diensten en kapitaal, maar grenscontroles en minder welvaart.
En dat terwijl Nederland als natiestaat binnen de EU niet
zal verdwijnen, maar integraal deel uit maakt van een sterker Europees verband.
Nederland levert haar soevereiniteit niet in, maar besteedt taken uit in het
kader van efficiëntie en effectiviteit. De EU mag slechts actie ondernemen
wanneer haar optreden doeltreffender is dan een optreden door nationale
overheden. Nederland blijft dus gewoon Nederland met haar eigen bevoegdheden,
geschiedenis en cultuur.
Vrede
De Europese Unie is zeker niet perfect. Het kan nog
democratischer, efficiënter en slagvaardiger. Maar zegt u nou zelf met
nationale politici die het hebben over "Black Pete" (die is nou
eenmaal zwart is), dan wel een kwart van de wereldbevolking achterlijk noemt
kunnen we het, internationaal gezien, zeker niet slechter doen.
Europa is de moeite waard. De geschiedenis bewijst dit. Het
heeft geleid tot decennia van vrede en veiligheid, op een continent dat immer
verscheurd werd door oorlogen, we hebben er onze welvaart aan te danken en ook
onze vrijheid. Wel is er momenteel meer dan ooit behoefte aan Europese
politici, visionairen en intellectuelen, die zich durven af te zetten tegen het
huidige discours waar xenofobie, fatalistische instellingen en nationalistische
sentimenten hoogtij vieren. Mensen die het concept van een verenigd Europa en
haar toekomst verder uitwerken en ons een nieuwe periode in loodsen van
voorspoed en ontwikkeling. In Europa en met Europa.
Abonneren op:
Posts (Atom)